Reactie vrijwilliger
Janny (51): ,,Iemand die onze zoon leert fietsen. Ik las de oproep in de krant, waarin een advertentie stond van Handjehelpen. Hij was geplaatst door een echtpaar waarvan de moeder blind is en de vader slechtziend. Zij konden door hun handicaps hun zoon niet wegwijs maken in het verkeer. Mooier vrijwilligerswerk kan er niet zijn, bedacht ik me gelijk. Je mag de tijden zelf inplannen, het speelt zich dicht bij thuis af, je mag aangeven wat je wilt doen en kunt dus ook dingen afwijzen. En dan zijn er nog die gratis bijscholingscursussen, super interessant.
Heb me dus direct aangemeld en fiets nu al maanden met deze knul. We bouwden het langzaam op: eerst naar de kinderboerderij, leren hand uitsteken en verkeersborden snappen. Later naar de forten en nu zelfs fietsen naar vliegbasis Soesterberg. En dat vanuit Zeist! Inderdaad, ik heb er nog een adresje bijgenomen. Kom nu ook geregeld bij Marina. Zij heeft kanker en een spierziekte en verzorgt dagelijks haar moeder van 91. Een zwaar leven, ik luister vooral naar haar. Hoewel... tegenwoordig werken we ook samen in haar tuin. Weet je, vrijwilligerswerk is geen eenrichtingverkeer. Je krijgt er heel wat voor terug. Die wederzijdse belangstelling. Heel fijn.''
