Meest gestelde vragen

• Wat weet de vrijwilliger over de handicap van mijn kind/partner? Heeft ze wel al wat ervaring? Wanneer kan ik het vertrouwen?

De regiocoördinator brengt samen met de hulpvrager bij het intake-gesprek in beeld wat de vrijwilliger 'in huis moet hebben' om de hulpvraag in te kunnen vullen. Er wordt dan eerst gekeken of er al een vrijwilliger beschikbaar is die daaraan voldoet, anders wordt er een nieuwe voor geworven. De themabijeenkomsten en de begeleiding van Handjehelpen kunnen vrijwilligers op het gewenste kennispeil brengen. Wel onderschrijven wij dat de mantelzorgers het meest deskundig zijn op het gebied van hun eigen kind/partner, dus de hulpgevers kunnen erg veel van hun leren.

We vragen aan de mantelzorger om er in het begin bij te blijven en mee te kijken, totdat er genoeg vertrouwen is om de hulpgever alleen te laten met het kind/de partner.

• Hoe lang duurt het voordat ik hulp krijg? Is er een wachtlijst?

Handjehelpen werkt niet met wachtlijsten. Iedere vraag wordt door de betreffende regiocoördinator zo snel mogelijk opgepakt: zij maakt een afspraak voor een intake-gesprek en gaat er mee aan de slag. Soms wordt een vrijwilliger al binnen een week aan een hulpvrager gekoppeld; soms moet er langer gezocht worden voordat de juiste koppeling tot stand kan komen.

• Ik heb liever niet iemand uit hetzelfde dorp, ik ben bang dat er dan over ons gesproken zal worden!

De hulpvrager/mantelzorger mag zelf aangeven welke wensen hij/ zij heeft rondom de vrijwilliger: jong/oud; man/vrouw. Dus ook of iemand wel of niet uit de buurt komt.

Wat we erg belangrijk vinden, is dat de privacy van de hulpvragers zo goed mogelijk wordt beschermd. Dit is ook een regel waar we bij de hulpgevers strikt op toezien: zij mogen binnen Handjehelpen over de hulpvrager praten en verder met niemand anders. Ook de verslaglegging van stagiaires die naar de opleiding gaat, willen wij in een anonieme vorm hebben.

• Wat kan ik wel en wat niet aan Handjehelpen vragen? Mag de vrijwilliger ook huishoudelijke klussen doen?

Het is niet de bedoeling dat de vrijwilliger het huishouden voor een hulpvrager gaat doen. De vrijwilliger kan wel ondersteunen, door bijvoorbeeld samen boodschappen te gaan doen, of te helpen bij het koken.

• Mag de vrijwilliger zich ook bezig houden met het 'brusje' van de hulpvrager?

Ja, een vrijwilliger is er ter ondersteuning van het hele gezin, en wanneer het 'brusje' wat meer aandacht nodig heeft dan de mantelzorger op dat moment kan geven, kan de vrijwilliger daarbij helpen

• Wanneer wordt er een vrijwilliger ingezet en wanneer een stagiaire en heb ik daar zelf ook iets over te zeggen?

Tijdens de intake wordt de hulpvraag in kaart gebracht. De coördinator adviseert of er het beste een vrijwilliger of een stagiaire ingezet kan worden. Factoren die mede de keuze bepalen zijn: de soort vraag; voorkeur van de hulpvrager voor jonge of wat oudere hulpgever; of de hulp overdag of 's avonds is en door de weeks of in het weekend; de frequentie; de complexiteit van de vraag; het tijdstip in het jaar.

Samen met de hulpvrager wordt besloten of er naar een vrijwilliger of stagiaire gezocht gaat worden.

• En als ik me toch niet zo prettig voel bij de vrijwilliger?

De coördinator zoekt naar een geschikte hulpgever. Als die gevonden is, wordt hij/zij aan de hulpvrager/mantelzorger voorgelegd. Wanneer deze dat akkoord vindt, neemt de hulpgever contact op om een afspraak voor een kennismakingsgesprek te maken. Wanneer na dit gesprek beide 'partijen' van start willen gaan, houden we nog een proeftijd aan waarbij hulpvrager en hulpgever beiden in de praktijk kunnen ervaren hoe het is. In die tijd houdt de coördinator goed de vinger aan de pols. Als ook dit blijkt goed te gaan, gaan we er van uit dat het een geslaagde koppeling is. Maar mocht er nadien toch iets veranderen waardoor het niet meer goed voelt, gaan we opnieuw naar de juiste persoon zoeken: het moet 'klikken'.

• De hulpvraag in de advertentie uit het huis-aan-huisblad lijkt erg op de situatie van ons. Kunnen we met deze mensen kennismaken?

Bij de oproep die we in huis-aan-huisbladen zetten omschrijven we een hulpvraag zodat de potentiële vrijwilliger zich een goed beeld kan vormen over wat er van hem of haar wordt gevraagd.

De namen die er gebruikt worden zijn uit privacyoverwegingen veranderd. Het kan dus zijn dat het over u zelf ging. Wanneer u behoefte heeft om met lotgenoten in contact te komen, kunt u hierover uw regiocoördinator benaderen.